TÜRKİYE'NİN EN UZUN
GECESİYDİ.
6 ŞUBAT 2023,
Saat 04.17..
Takvim yaprakları koptu,
Şehirler sustu..
On bir il,
Binlerce sokak,
Yarım kalan hâyâller..
Bu yazım,
Bir hatırlatma değil,
Bir KANIT,
Unutulmasın diye..
Kaybettiklerimizi rahmetle,
Kalanları sabırla anıyoruz..
"6 Şubat,
Arşiv notu,
Unutmadık.."
Toprak susar..
Ama acı konuşmaya,
Devam eder..
Bu hususta,
Elim kalem tutmuyor.
Dolayısıyle de kısa kesmek istiyorum
Ve ya
Elim kalem tutabilse dahi,
Ne yazabilirim ki;
Bu acıyı nasıl izah edebilirim
Ve
Dolayısiyle de,
Nasıl yazabilirim?
Ne kadar beceriksiz olduğumuzu,
Hangi kelimelerle yazabilirim?
Buna dair yılların ihmalini,
Nasıl anlatabileyim?
Bu konudaki,
Bilgi fakirliğimizi
Ve ya
Atalet içindeki vaziyetimizi,
Nasıl izah edebileyim?
Japonya'da daha büyük depremlerin vukuu bulmasına rağmen,
Neden böyle faleketlerin zuhur etmediğini,
Hangi lisan ile anlayım ki
Ve ya
Bu ağır deprasyona karşılık,
Hayıflanmamı nasıl gemleyerek
Sakince yazabileyim ki!?
Ancak ki,
Yarım kalan nice hayatlara,
Rahmet dileyerek,
Avunmaktan başka bir kabileyete de, sahip değilim..
Aradan üç yıl geçti.
Lakin yüreklerde sarsıntısı
Ve
Acısı geçmedi..
Deprem mi öldürüyor,
Yoksa ihmal mi?
Yaşananlardan dersleri
Ve
Tedbirleri alıyor muyuz?
6 ŞUBAT kapkara bir gündü..
Giden canlar,
Yarım kalan hayatlar
Ve
Tükenmiş hâyâller..
Milletimizin başı sağ olsun
Ve
Yaradan bir daha yaşatmasın🤲 ☆
Geçirmiş olduğum,
Elîm sergüzeştin
Ve
Sefaletin,
Nihayete ermiş olduğu,
Bir gündü🤕 *
Güne, sabır dola😒
Yorumlar
Kalan Karakter: